يکي ديگر از کساني که بخشي از حافظه و خاطرات ما بودند و ما مي شناختيمشان، امروز صبح از قطار زندگي پياده شد.

فکر نميکنم بتونم احساسم و روزگارم را توضيح دهم.  بايد خود من باشي تا بفهمي. پس دست از سرم بردار. بگذار با مخدر 5 فيلم در شبانه روزي که تعطيل است، با خواب، با تماشاي پورنو، شب را به روز بگذرانم. با کار و کار. و دوباره شب تا صبح مثل هميشه.

احساس سرخوردگي ميکني. از همه چيز. از رهبران کشورت که مزخرف گوييشان در همه باب اعصابت را خورد کرده.

از وزارت دفاع کشورت که به غير از مردم ايران مردم جهان را هم خر فرض ميکند و موشک فتوشاپي شليک ميکند!

از اقتصادت! از اينکه هر روز پول توي جيبت بي ارزش تر ميشود و تو هيچ نميتواني بکني.

از اينکه کلاً هيچ نمي تواني بکني. از اينکه همه چيز داري ولي باز هم کلافه اي.

از اينکه احساس ميکني که در اين کشور توسط اين دولت به گروگان گرفته شده اي کلافه اي.

از اينکه از سر لجبازي در مصرف برق صرفه جويي نميکني تا حتي برق خودت هم قطع شود کلافه اي.

از اينکه حاکمانت با بي شرمي تمام ازت ميخواهند صرفه جويي کني و حتي عذرخواهي هم نمي کنند کلافه اي.

پس:

امريکا. لطفاً‌ بيا چند عدد بمب هسته اي – هيدروژني – نوتروني – از اون خوباش که کلاً پودرت ميکنه – بنداز روي سر ما و ما را و اين تمدن باستاني را که مردمش و دولتش اينگونه اند نابود کن. باشد تا رستگار شويم.

فيلم س*س و فلسفه محسن مخملباف را ديدم. حقيقتاً فيلم احمقانه اي بود. داستان يک آدم خانوم باز که انگار داره تو قرن 5 و 6 هجري زندگي ميکنه. احتمالاً‌ اونقدر هم مايه دار هست که به کار فکر نکنه و فکر و ذکرش خانوم بازي باشه. خلاصه حيف 1000 تومان که پول خريد دي وي دي اين فيلم را دادم. اين فيلم بهتر بود توي همون قرن 5 و 6 هجري اکران ميشد تا شايد چندصد نفر بروند اين فيلم را تماشا کنند و حال کنند. واقعاً‌ مغز اين کارگردان تعطيله. به نظر من بيشتر گارکردان هست تا کارگردان.

در هر صورت اين نظر شخصي من نسبت به اين فيلم هست. ولي مخملباف بره بيل بزنه بهتر به جهان خدمت ميکنه تا اينکه بياد اين خزعبلات را بسازه و وقت ملت را بگيره. از همه بدتر اينه که تا آخر فيلم توي کف يک س*س مي ماني و احساس ميکني که با اين عنوان فيلم گولت زدند و کم فروشي کرده اند. حالا اينکه اصولاً در اين فيلم اثري از فلسفه هم نيست بماند!

من از رابطه هاي قبل از ازدواج يک مساله هست که برايم قابل هضم نيست. البته قبلاً‌ کمتر بوده ولي الان بيشتر قابل فهم نيست! چرا همه هزينه ها را بايد پسر بده؟‌ چرا وقتي دو نفري يا دو خانواده اي (هرجور ناراحتيد!) ميريد مسافرت دو نفر نبايد سهم خودشون را بدهند؟ چرا وقتي ميريد شام دو نفر نبايد سهم خودشون را بدهند البته گاهي ميشه طرف را مهمان کرد ولي به نظر من اصل اين نيست. اصل اينه که دو طرف به قول معروف دانگ خودشون را بپردازند. وقتي مجبوري پول طرف را بدي احساس ميکني …نده آوردي بيرون.

احساس ميکنم با اين روند مهاجرت تحصيل کردگان، نخبگان، ثروتمندان و کليه انسانهايي که بي تعارف از ژن هاي مرغوب تري نسبت به عامه مردم برخوردارند نسل هاي بعدي در ايران افرادي نسبتاً‌ کودن خواهند بود. اين روند نزول ژنتيکي در ايران که محصول مستقيم سياستهاي رژيم حاکم هست در کنار تغذيه نامناسب حتي همين نسل حاضر در ايران، ايراني ضعيف با مردمي آماده پذيرش کوتوله ها خواهد ساخت.

12 تيرماه سالگرد سرنگوني هواپيماي مسافربري ايران توسط ناوگان دريايي امريکا. دل همه ما هنوز هم با مسافران مظلوم آن هوايپماست. شايد خون آن بيگناهان بايد ميريخت تا ملاهاي تهران 15 روز بعد قطعنامه 598 را بپذيرند. امروز چقدر خون بايد بدهيم تا حاکمان ما واقعيات روابط جهاني را درک کنند؟

خبري از وبلاگ لس آنجلس تايمز در همين مورد

تازگي ها (شايد چند سال البته!) براي تنوع، طراحان در حال برداشتن پوشش ها هستند. کيس کامپيوتر شيشه اي، حمام شيشه اي و … . قديم ترها ميزهاي زير تلويزيون سقف و ديوار و در داشتند، امروز هيچي! فقط چند طبقه کاملا باز! کار به جايي رسيده که حتي مدلهاي از لباس زير توليد کرده اند که دقيقاً در محلي که بايد پوشيده باشد شفاف است!! انگار زندگي اينقدر خسته کننده شده است که تا في خالدون سيستم ها را نبينيم سرگرم نميشويم!!

 دقت کرده ايد که وقتي وارد بعضي قطارهاي متروي تهران مي شويد در وسط ورودي يک ميله عمودي قرار دارد. در گونه ديگري از قطارها اين ميله بصورت افقي و در آستانه خروجي در قرار دارد که معمولاً سر من به آن ميخورد. غرض اينکه: گاهي که سوار قطارهاي نوع اول ميشوم و افرادي را که به آن ميله عمودي چسبيده اند- مخصوصاً‌ اگر خانم باشند – احساس ميکنم که در سالن استريپتيز قرار دارم!

خوشبختانه پروژه اي که حدود 21 ماه هست پيگيري ميکردم به نتايج ملموسي رسيد و من فعلاً‌ خوشحالم. ريسک کار بر طرف شده ولي هنوز کار داره. توي اين مسير واقعاً شانس/امدادهاي غيبي به دادمون رسيد. بارها نزديک بود راهزناني مثل مرادي پول ما را نفله کنند اما خوشبختانه سالم مانديم.

به دوستان گرامي هم حس توصيه ميکنم در صورتي که فيلمهاي ذيل را نديده اند حتماً ببينند!

City of Angels محصول 98

Match Point محصول 2005 کاري متفاوت از وودي آلن با بازي اسکارلت يوهانسون جان!

 پي نوشت: چند روز است که موقع رد شدن از خيابان دقت ميکنم و ميبينم که من هم همانند گربه ها وقت رد شدن از خيابان به جلوي ماشين نگاه ميکنم! گويي اين ماشين است که تصميم ميگيرد. شما چطور؟ به راننده نگاه ميکنيد يا مثل من گربه شده ايد؟!!

بيدار شديم

خورديييييييم

رفتييييييييييم

کار کردييييييم

خورديييييييييم

کار کرديييييييم

برگشتييييييييم

خوردييييييييييم

خواندييييييييييم

کرديييم/دادييييم

خوردييييييييييييم

ديديييييييييييييييم

خوابيدييييييييييييم

.

.

.

.

.

مُرديم