تالار افتخارات تار عنکبوت گرفته است
جمعه, می 9, 2008 با antiquenotes
انسانها به اندازه لياقت، شانس و جسارت خود پيشرفت ميکنند. هرچقدر لياقت و جسارت بيشتر باشد شانس بيشتري نصيب انسان مي شود. از سويي لياقت و جسارت بخشي مادرزادي و بخشي محصول محيط است. بخشي که ارثي است طبيعتاً جايي براي افتخار ندارد. در بخشي که محصول محيط است با يک بستر مواجه هستيم که انسان به اندازه لياقت و جسارت خود از آن بهرهبرداري ميکند. بستر هم الزاماً محصول خود انسان نيست و خود بخشي از آن به ارث رسيده است. پس کلاً فقط ميتوان به ميزان بهره برداري از محيط افتخار کرد.
کلاً وقتي بحث خيلي فلسفي ميشود بايد رفت تو کار لب.
پي نوشت: سردبير عتيقه حمايت علني و رسمي خود را از حزب الله لبنان اعلام ميدارد.
منم این سوال برام مطرح بوده که جسارت ارثیه یا اکتسابی…به نظرم اگه اکتسابی هم باشه سهم اکتسابش خیلی کمه…چون دیدم آدمهایی که ذاتاً جسور و شجاع نبوده اند و بر اثر اتفاق یا همون شرایط تصمیم گرفته اند که جسارت به خرج بدهند و در اغلب مواقع یا حماقت کرده اند یا اونقدر جسارتشون ساختگی بوده که همه می فهمن…پس به نظر من ارثیه..هر کی هم ژنش رو داره خوش به حالش
چه جالب اینجا هم تاییدی شده…!
http://fafaloo.persianblog.ir/post/60
این هم یکی از روزهایی که سوال برام پیش اومده بود!
سلام. خب اینا الان لب هستند یا رژ لب ؟
بعدشم سر دبیر محترم عتیقه جسارت رو بخشی که خود فرد میسازه دوست دارم. همونه که اصالت داره
میبینم زدی تو کار س ک س و فلسفه!!!!!!!!!